...หลังจากออกมาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ผมมีโอกาสได้มาพบท่านอาจารย์อีกครั้งที่ มสธ. ตอนนั้นปี 2523 วันที่ผมมารายงานตัวเพื่อโอนมาทำงานที่ มสธ. วันนั้นผมก็เห็นท่านนั่งทำงานอยู่ที่ชั้น 6 อาคารบริษัทเดินอากาศไทย ตรงผ่านฟ้าอยู่แล้ว ดูสภาพห้องทำงานของท่านในฐานะรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการในเวลานั้นแล้ว ถือว่าคับแคบมาก ถ้าใครเคยมีประสบการณ์ทำงาน มสธ. ตรงชั้น 6 อาคารบริษัทเดินอากาศไทยตอนนั้นจะทราบดีถึงสิ่งผมพยายามบรรยายตรงนี้ คือสภาพที่ทำงานที่นั่นค่อนข้างคับแคบ เมื่อต้องเอาสำนักงานอธิการบดีทั้งหมดไปไว้ที่นั่น บวกกับเอารองอธิการบดีอีก 3 คนมานั่งรวมด้วยก็เลยยิ่งทำให้แน่นกันไปใหญ่ ...ท่านอาจารย์ในฐานะรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการยังคงดูภูมิฐานเหมือนที่เคยเป็นมา การแต่งกายเนี๊ยบมากๆ และมักจะเห็นอาจารย์สวมสูทอยู่เสมอ ที่สำคัญอาจารย์ก็ยังคงสูบบุหรี่ดันฮิลเหมือนเดิม เพียงแต่คราวนี้เวลาอาจารย์จะสูบ จะไปสูบข้างนอกห้องทำงาน ตรงระเบียงด้านนอก เข้าใจว่าอาจารย์คงไม่อยากให้ควันบุหรี่รบกวนคนอื่นที่นั่งทำงานอยู่ด้วยกัน
ผมมาทำงานที่ มสธ. เมื่อปี 2523 ภารกิจแรกที่ได้รับคือเป็นเลขานุการให้กับรองอธิการบดีฝ่ายวางแผน คือท่าน รศ.ดร.ทองอินทร์ วงศ์โสธร แต่อย่างที่เคยเขียนไว้ว่าผมเป็นเลขาแบบแปลกๆ คืออาจารย์ทองอินทร์กลับให้ผมมาช่วยงานที่กองแผนงานซะเป็นส่วนใหญ่ มีบ้างที่อาจารย์เรียกใช้เป็นส่วนตัว แต่น้อยมากๆ ส่วนใหญ่เป็นงานที่ทำให้กับกองแผนงานในตอนนั้น ดังนั้นจึงไม่ได้มีโอกาส interact ในด้านการทำงานกับท่านอาจารย์เอี่ยมสักเท่าไรนัก เนื่องจากคนละสายงาน แต่ก็เห็นหน้ากันทุกวัน ท่านก็ทักทายปราศรัยบ้างตามสมควร ท่านจำผมได้ว่าคือลูกศิษย์ของท่านในชั้นประวัติศาสตร์อังกฤษที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เพียงท่านจำผมได้แค่นั้น ผม...ในเวลานั้น...ก็มีความสุขแล้ว อย่างน้อยอาจารย์ที่เคยสอนเราและที่เราเคยดมควันบุหรี่ท่านจำเราได้ ก็โอเคแล้วครับ ...แต่เท่าที่รับรู้ในเวลานั้น ดูเหมือนท่านจะเป็นคนไว้ตัวมากกว่าเดิม (ตามความเห็นของผม) รวมทั้งออกจะมีลักษณะที่เข้าถึงยาก ทั้งนี้อาจเป็นเพราะบุคลิกของท่านด้วยที่ไม่ใช่คนพูดมากนัก ท่านเป็นรองอธิการบดีที่เงียบที่สุดในบรรดา 3 คนที่ผมรู้จักในตอนนั้น รวมกับท่าทางที่ดูภูมิฐานและสมาร์ทมากๆ ทำให้เรารู้สึกเกรงๆ และออกกลัวๆ ท่านอยู่พอสมควร ...(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น